Aphrodites’ Garden Station NS Zandvoort 2011

Afmeting; 120 m2

Op het perron kijk je in de tuin van Aphrodite 

Het perron van Station Zandvoort aan Zee vormt het decor voor een onverwachte ontmoeting:

wie hier wacht op de trein, of arriveert, kijkt niet alleen naar het spoor, maar in de tuin van Aphrodite.

De kiosk is getransformeerd tot een zeeaquarium –

een venster op een mythische onderwaterwereld waarin verlangen, metamorfose en natuur samenvallen.

Dit werk wortelt diep in mijn oeuvre, dat sinds 1996 cirkelt rond de zee als oersysteem en als spiegel van het menselijk verlangen. Dagelijks verzamel ik tijdens mijn strandwandelingen wieren, algen en andere vondsten – sporen van een onzichtbare wereld die meer dan de helft van onze zuurstof produceert en tegelijk uiterst kwetsbaar is. Deze organische vormen vormen het beginpunt van mijn tekeningen, sculpturen en ruimtelijke tapijten. In mijn atelier groeien zij uit tot hybride wezens: half plant, half dier; half werkelijkheid, half mythe.

Voor de Kiosk op het station van Zandvoort aan Zee, heb ik mij laten inspireren door de zestiende- en zeventiende-eeuwse natuurhistorische boeken uit de bibliotheek van het #Teylers Museum in Haarlem. en het #Rijksmuseum te Amsterdam In deze vroege encyclopedieën worden onbekende zeewezens – als aannemelijke ontmoetingen tijdens ontdekkingsreizen- met evenveel verwondering als verbeeldingskracht beschreven en getekend. Ook de verhalende rijkdom van de *Metamorfosen* van Ovidius resoneert hier: de gedachte dat alles voortdurend in transformatie is. Op de wanden van de kiosk verschijnen daarom figuren die zweven tussen botanica en mythologie. Venus met een spiegel zwemt naar de Zee-Eenhoorn; Neptunus gaat de strijd aan met de Zee-Olifant; het Zeehert lijkt zich gelukkig te weten in de nabijheid van Vrouwe Fortuna.

Het zijn geen illustraties van bestaande verhalen, maar nieuwe constellaties waarin menselijke emoties zich vermengen met mariene vormen. De zee wordt hier niet alleen afgebeeld, maar verbeeld als innerlijke ruimte. Dat deze mythische tuin zich juist op een station bevindt, is betekenisvol.

Reizen is een staat van overgang – een moment tussen vertrek en aankomst. In mijn werk onderzoek ik die tussenzone: waar de vaste vorm oplost en iets nieuws ontstaat. In opdracht van de NS heb ik de aankomst en het vertrek in Zandvoort willen omgeven met een beeldtaal die openheid en verwondering oproept.

Al meer dan dertig realiseer ik kunstwerken in de openbare ruimte voor NS, Prorail en RWS – plekken waar mensen onderweg zijn, elkaar ontmoeten of afscheid nemen. Mijn werk wil daar een zachte bedding vormen: helder, verhalend en tegelijk gelaagd.

De reacties op Aphrodites’ Garden tonen hoe kunst een publieke ruimte kan activeren. Reizigers fotograferen elkaar of hun kinderen voor de onderwaterwereld; het perron wordt een plek van herinnering. De zee, die op loopafstand ligt, lijkt al aanwezig vóór men haar bereikt.

Voor de voorheen door zeezout en wind aangetaste RVS- en trespa-wanden van de kiosk koos ik een duurzame en sobere ingreep: gelamineerde grootformaat prints, UV-bestendig en kleurecht. De techniek is robuust, het beeld poëtisch. Zoals vaker in mijn oeuvre gaat het om een spanningsveld tussen kwetsbaarheid en bestendigheid – tussen het vluchtige van het getij en de blijvende behoefte aan verbeelding.

Op het perron kijk je in de tuin van Aphrodite.

En misschien, heel even, ook in die van jezelf.