Afmeting: 112 m x 2,5 m
Dansende gouden Aapjes in het Leersumse Veld
Het kunstwerk van Berkman en Janssens in de fietstunnel bestaat uit 500 m2 gedecoreerde tegels en een hekwerk met een totale lengte van 112 meter. De titel is ontleend aan het tapijt ‘La Vue’ uit de tapijtenserie ‘La Dame à la Licorne’, over de betekenis van de zintuigen in het verlangen.
Afmeting: 3 m x 3 m x 3 m
Een natuur die je al zwevend meeneemt naar andere gedachten
Zo een contemplatieve wereld wilde ik in de 20 meter hoge Janskerk creëren. Een natuur die je al zwevend meeneemt naar andere gedachten.
Daar waar je ogen de warmte van het wol voelen op je huid – waar de warmte van de vorm je meeneemt.
Daar waar de bastachtige- lange lijnen van de vertakkingen spelen in het licht.
Daar waar je het licht naar je hand mag zetten, je het beeld wat je ziet mag versterken door kleur,
Je mag het toe-eigenen in kleur – jouw lievelingskleur
Algen en wieren geven de wereld zuurstof , veel meer dan de regenwouden.
Kent u iemand waar ik zuurstof mag toevoegen?
tentoonstelling ‘Kunst uit de Zorg’ over healing-art in de Nederlandse ziekenhuizen
Afmeting; 120 m2
Op het perron kijk je in de tuin van Aphrodite
Het perron van Station Zandvoort aan Zee vormt het decor voor een onverwachte ontmoeting:
wie hier wacht op de trein, of arriveert, kijkt niet alleen naar het spoor, maar in de tuin van Aphrodite.
De kiosk is getransformeerd tot een zeeaquarium –
een venster op een mythische onderwaterwereld waarin verlangen, metamorfose en natuur samenvallen.
Dit werk wortelt diep in mijn oeuvre, dat sinds 1996 cirkelt rond de zee als oersysteem en als spiegel van het menselijk verlangen. Dagelijks verzamel ik tijdens mijn strandwandelingen wieren, algen en andere vondsten – sporen van een onzichtbare wereld die meer dan de helft van onze zuurstof produceert en tegelijk uiterst kwetsbaar is. Deze organische vormen vormen het beginpunt van mijn tekeningen, sculpturen en ruimtelijke tapijten. In mijn atelier groeien zij uit tot hybride wezens: half plant, half dier; half werkelijkheid, half mythe.
Voor de Kiosk op het station van Zandvoort aan Zee, heb ik mij laten inspireren door de zestiende- en zeventiende-eeuwse natuurhistorische boeken uit de bibliotheek van het #Teylers Museum in Haarlem. en het #Rijksmuseum te Amsterdam In deze vroege encyclopedieën worden onbekende zeewezens – als aannemelijke ontmoetingen tijdens ontdekkingsreizen- met evenveel verwondering als verbeeldingskracht beschreven en getekend. Ook de verhalende rijkdom van de *Metamorfosen* van Ovidius resoneert hier: de gedachte dat alles voortdurend in transformatie is. Op de wanden van de kiosk verschijnen daarom figuren die zweven tussen botanica en mythologie. Venus met een spiegel zwemt naar de Zee-Eenhoorn; Neptunus gaat de strijd aan met de Zee-Olifant; het Zeehert lijkt zich gelukkig te weten in de nabijheid van Vrouwe Fortuna.
Het zijn geen illustraties van bestaande verhalen, maar nieuwe constellaties waarin menselijke emoties zich vermengen met mariene vormen. De zee wordt hier niet alleen afgebeeld, maar verbeeld als innerlijke ruimte. Dat deze mythische tuin zich juist op een station bevindt, is betekenisvol.
Reizen is een staat van overgang – een moment tussen vertrek en aankomst. In mijn werk onderzoek ik die tussenzone: waar de vaste vorm oplost en iets nieuws ontstaat. In opdracht van de NS heb ik de aankomst en het vertrek in Zandvoort willen omgeven met een beeldtaal die openheid en verwondering oproept.
Al meer dan dertig realiseer ik kunstwerken in de openbare ruimte voor NS, Prorail en RWS – plekken waar mensen onderweg zijn, elkaar ontmoeten of afscheid nemen. Mijn werk wil daar een zachte bedding vormen: helder, verhalend en tegelijk gelaagd.
De reacties op Aphrodites’ Garden tonen hoe kunst een publieke ruimte kan activeren. Reizigers fotograferen elkaar of hun kinderen voor de onderwaterwereld; het perron wordt een plek van herinnering. De zee, die op loopafstand ligt, lijkt al aanwezig vóór men haar bereikt.
Voor de voorheen door zeezout en wind aangetaste RVS- en trespa-wanden van de kiosk koos ik een duurzame en sobere ingreep: gelamineerde grootformaat prints, UV-bestendig en kleurecht. De techniek is robuust, het beeld poëtisch. Zoals vaker in mijn oeuvre gaat het om een spanningsveld tussen kwetsbaarheid en bestendigheid – tussen het vluchtige van het getij en de blijvende behoefte aan verbeelding.
Op het perron kijk je in de tuin van Aphrodite.
En misschien, heel even, ook in die van jezelf.
Bekijk hier de film die voor bezoekers te zien is.
Film over het interactieve lichtkunstwerk, Oncologie Centrum, Spaarne Gasthuis te Hoofddorp.
Afmeting: 15 m x 3 m x 3 m.
Interactief lichtkunstwerk, Oncologie Centrum, Spaarne Gasthuis te Hoofddorp.
In de vide van het Oncologie Centrum in Hoofddorp is een vrij-hangende sculptuur met de titel The Ocean Breathes – Sealight geplaatst.
De officiële onthulling is verricht door Peter van Barneveld, vm. bestuursvoorzitter van het Spaarne Gasthuis.
The Ocean Breathes – Sealight van Margot Berkman is een interactief lichtkunstwerk. Bezoekers kunnen de kleuren van het werk veranderen, als een lichtgevend zwevend zeewier. Het heeft daardoor een meditatieve kwaliteit.
De tak-achtige vorm hangt golvend door de open ruimte van de vide en is vanaf elke verdieping te bewonderen, zowel van de begane grond als van de eerste en tweede verdieping.
Margot Berkman vindt haar inspiratie in het water, zowel onder als boven de zeespiegel. De oceaan geeft haar rust en gevoel van onmetelijke ruimte. De zee ademt. Zeewier zorgt voor 54% van onze zuurstof in de lucht. Het zijn als het ware de longen van de zee.
Afmeting: 15 m x 3 m x 3 m.
Providing Oxygen….
Veel meer dan de regenwouden zorgen zeewier en algen voor de zuurstof in de wereld. Met Sealight 1 vestigt Margot Berkman de aandacht op grote zeewier-wouden.
Afmeting 7 beelden: 3,30 m hoog
Opdrachtgever: Gemeente Apeldoorn
Locatie: verspreid in de wijk Orden
Nietzsche would no doubt argue that an encounter with the ignis fatuus is inescapable in the course of attempts at human self-realization.
Inspiratiebron voor de beelden is de Veluwse sage ‘Het Ruitergat’ waarin een franse ruiter in de bossen rond Apeldoorn wordt misleid door een dwalend licht. In de beeldende kunst wordt dit ‘ Ignis Fatuus’ (lat.) als beeld voor transformatie gebruikt, zoals bij Anselm Kiefer, Louise Bourgeois, Vincent van Gogh, Willem Elsschot en Goethe. De beelden van Margot Berkman zijn gestolde herinneringen aan het goede licht. Ze wijzen je de weg.
Filosoof en curator Katja Rodenburg stelde de tentoonstelling ‘Dwaal verder, dwaal licht’ samen over ‘De Dwaallichten van Orden en Orpheus’.
Afmeting: 20 m x 2,5 m
Meefluiten met blauwe en gouden musjes…
De Gemeente Zandvoort heeft opdracht gegeven aan Margot Berkman voor een tegelkunstwerk in de Kerksteeg. Met veel plezier geven mensen gehoor aan de oproep fluitend door de Kerksteeg te gaan.
De tegels met het motief van de blauwe en gouden musjes zijn ook te zien in het kunstwerk ‘De Dames en de Muze’ een sprookjesachtige tunnel ontworpen door Berkman en Janssens in Bos en Lommer te Amsterdam.
ARCHIEF
Kunstenaarsduo Berkman en Janssens heeft van 1997 tot 2010 opdrachten in de openbare ruimte gerealiseerd.
Opdrachtgevers (een selectie):
Prorail en projectorganisatie Betuweroute, Stadsdeel bos en Lommer, RET Rotterdam, Gemeente Utrecht, Gemeente Zandvoort, Daniëlle Lokin, Directeur gemeentemusea Delft, NS Vastgoed, IKEA Holding, Woningbouwvereniging Rochdale Amsterdam, Gemeente Vianen, Rijkswaterstraat, Prorail, GZH, Gemeente Delft, Provincie Utrecht, Provincie Noord Holland, Schildersbedrijf Joh. Van Doorn de Bilt bv, De Nederlandse Spoorwegen, Burgemeester Annie Brouwer-Korf, gemeente Amsterdam
Voor gedetailleerde informatie klik: https://www.margotberkman.nl/archief/
In de besloten tuin kun je haar altijd vinden…
De beeldengroep De Dame en haar Hondjes is vervaardigd voor NS Vastgoed bij Amsterdam Centraal Station in 2008 door kunstenaarsduo Berkman en Janssens bij het kunstwerk De Moor, de Dame en haar Hondjes.