januari 17, 2019

Tentoonstelling Gravenzaal Haarlem 2017

 

‘Zeelong’ 2017        Wat onder de zeespiegel drijft, komt aan de oppervlakte.

Afmeting: 10 m x 10 m

Materiaal: algen, led, wol, koper

 

Eurydice 2017

Afmeting: 4,5 m x 1,5 m x 1,5 m

Materiaal: Brons

 

Geïnspireerd op haar dagelijkse vondsten van zeewier tijdens wandelingen langs de Nederlandse kust.

 

De zuurstof die wij inademen is voor 54% afkomstig van de algen en zeewier-wouden onder water. Onze eerste levensbehoefte komt dus uit een wereld die voor ons niet dagelijks zichtbaar is. Berkman maakt deze wereld op een poëtische manier zichtbaar en gebruikt verschillende traditionele en industriële

 

Nuel Gieles heeft zee-liefdes-gedichten voorgedragen.

 

januari 17, 2019

La Vue © Berkman en Janssens 2009 Fietstunnel Leersum

Afmeting: 112 m x 2,5 m

 

Dansende gouden Aapjes in het Leersumse Veld

 

Het kunstwerk van Berkman en Janssens in de fietstunnel bestaat uit 500 m2 gedecoreerde tegels en een hekwerk met een totale lengte van 112 meter. De titel is ontleend aan het tapijt ‘La Vue’ uit de tapijtenserie ‘La Dame à la Licorne’, over de betekenis van de zintuigen in het verlangen.

 

 

 

november 22, 2018

Elisabeth van Thüringenfonds tentoonstelling 2018

Afmeting: 3 m x 3 m x 3 m

 

Een natuur die je al zwevend meeneemt naar andere gedachten

 

Zo een contemplatieve wereld wilde ik in de 20 meter hoge Janskerk creëren. Een natuur die je al zwevend meeneemt naar andere gedachten.

Daar waar je ogen de warmte van het wol voelen op je huid – waar de warmte van de vorm je meeneemt.

Daar waar de bastachtige- lange lijnen van de vertakkingen spelen in het licht.

Daar waar je het licht naar je hand mag zetten, je het beeld wat je ziet mag versterken door kleur,

Je mag het toe-eigenen in kleur – jouw lievelingskleur

Algen en wieren geven de wereld zuurstof , veel meer dan de regenwouden. 

Kent u iemand waar ik zuurstof mag toevoegen?

 

tentoonstelling ‘Kunst uit de Zorg’ over healing-art in de Nederlandse ziekenhuizen

 

 

 

 

 

oktober 15, 2018

Aphrodites’ Garden Station NS Zandvoort 2011

Afmeting; 120 m2

 

Op het perron kijk je in de tuin van Aphrodite 

 

Het perron van Station Zandvoort aan Zee vormt het decor voor een onverwachte ontmoeting:

wie hier wacht op de trein, of arriveert, kijkt niet alleen naar het spoor, maar in de tuin van Aphrodite.

De kiosk is getransformeerd tot een zeeaquarium –

een venster op een mythische onderwaterwereld waarin verlangen, metamorfose en natuur samenvallen.

 

Dit werk wortelt diep in mijn oeuvre, dat sinds 1996 cirkelt rond de zee als oersysteem en als spiegel van het menselijk verlangen. Dagelijks verzamel ik tijdens mijn strandwandelingen wieren, algen en andere vondsten – sporen van een onzichtbare wereld die meer dan de helft van onze zuurstof produceert en tegelijk uiterst kwetsbaar is. Deze organische vormen vormen het beginpunt van mijn tekeningen, sculpturen en ruimtelijke tapijten. In mijn atelier groeien zij uit tot hybride wezens: half plant, half dier; half werkelijkheid, half mythe.

 

Voor de Kiosk op het station van Zandvoort aan Zee, heb ik mij laten inspireren door de zestiende- en zeventiende-eeuwse natuurhistorische boeken uit de bibliotheek van het #Teylers Museum in Haarlem. en het #Rijksmuseum te Amsterdam In deze vroege encyclopedieën worden onbekende zeewezens – als aannemelijke ontmoetingen tijdens ontdekkingsreizen- met evenveel verwondering als verbeeldingskracht beschreven en getekend. Ook de verhalende rijkdom van de *Metamorfosen* van Ovidius resoneert hier: de gedachte dat alles voortdurend in transformatie is. Op de wanden van de kiosk verschijnen daarom figuren die zweven tussen botanica en mythologie. Venus met een spiegel zwemt naar de Zee-Eenhoorn; Neptunus gaat de strijd aan met de Zee-Olifant; het Zeehert lijkt zich gelukkig te weten in de nabijheid van Vrouwe Fortuna.

 

Het zijn geen illustraties van bestaande verhalen, maar nieuwe constellaties waarin menselijke emoties zich vermengen met mariene vormen. De zee wordt hier niet alleen afgebeeld, maar verbeeld als innerlijke ruimte. Dat deze mythische tuin zich juist op een station bevindt, is betekenisvol.

 

Reizen is een staat van overgang – een moment tussen vertrek en aankomst. In mijn werk onderzoek ik die tussenzone: waar de vaste vorm oplost en iets nieuws ontstaat. In opdracht van de NS heb ik de aankomst en het vertrek in Zandvoort willen omgeven met een beeldtaal die openheid en verwondering oproept.

Al meer dan dertig realiseer ik kunstwerken in de openbare ruimte voor NS, Prorail en RWS – plekken waar mensen onderweg zijn, elkaar ontmoeten of afscheid nemen. Mijn werk wil daar een zachte bedding vormen: helder, verhalend en tegelijk gelaagd.

 

De reacties op Aphrodites’ Garden tonen hoe kunst een publieke ruimte kan activeren. Reizigers fotograferen elkaar of hun kinderen voor de onderwaterwereld; het perron wordt een plek van herinnering. De zee, die op loopafstand ligt, lijkt al aanwezig vóór men haar bereikt.

Voor de voorheen door zeezout en wind aangetaste RVS- en trespa-wanden van de kiosk koos ik een duurzame en sobere ingreep: gelamineerde grootformaat prints, UV-bestendig en kleurecht. De techniek is robuust, het beeld poëtisch. Zoals vaker in mijn oeuvre gaat het om een spanningsveld tussen kwetsbaarheid en bestendigheid – tussen het vluchtige van het getij en de blijvende behoefte aan verbeelding.

 

Op het perron kijk je in de tuin van Aphrodite.

En misschien, heel even, ook in die van jezelf.

 

 

september 21, 2018

Film The Ocean Breathes Sealight 2018

Bekijk hier de film die voor bezoekers te zien is.

 

Film over het interactieve lichtkunstwerk, Oncologie Centrum, Spaarne Gasthuis te Hoofddorp.

september 21, 2018

The Ocean Breathes Sealight 2018

Afmeting: 15 m x 3 m x 3 m.

 

Interactief lichtkunstwerk, Oncologie Centrum, Spaarne Gasthuis te Hoofddorp.

In de vide van het Oncologie Centrum in Hoofddorp is een vrij-hangende sculptuur met de titel The Ocean Breathes – Sealight geplaatst. 

 

De officiële onthulling is verricht door Peter van Barneveld, vm. bestuursvoorzitter van het Spaarne Gasthuis.

 

The Ocean Breathes – Sealight van Margot Berkman is een interactief lichtkunstwerk. Bezoekers kunnen de kleuren van het werk veranderen, als een lichtgevend zwevend zeewier. Het heeft daardoor een meditatieve kwaliteit.

 

De tak-achtige vorm hangt golvend door de open ruimte van de vide en is vanaf elke verdieping te bewonderen, zowel van de begane grond als van de eerste en tweede verdieping. 

 

Margot Berkman vindt haar inspiratie in het water, zowel onder als boven de zeespiegel. De oceaan geeft haar rust en gevoel van onmetelijke ruimte. De zee ademt. Zeewier zorgt voor 54% van onze zuurstof in de lucht. Het zijn als het ware de longen van de zee.

 

 

 

 

 

september 20, 2018

Sealight III 2018

Afmeting: 15 m x 3 m x 3 m.

 

Providing Oxygen….

 

Veel meer dan de regenwouden zorgen zeewier en algen voor de zuurstof in de wereld. Met Sealight 1 vestigt Margot Berkman de aandacht op grote zeewier-wouden.

september 20, 2018

De Dwaallichten van Orden Apeldoorn 2016

Afmeting 7 beelden: 3,30 m hoog

Opdrachtgever: Gemeente Apeldoorn

Locatie: verspreid in de wijk Orden

 

Nietzsche would no doubt argue that an encounter with the ignis fatuus is inescapable in the course of attempts at human self-realization.

 

Inspiratiebron voor de beelden is de Veluwse sage ‘Het Ruitergat’ waarin een franse ruiter in de bossen rond Apeldoorn wordt misleid door een dwalend licht. In de beeldende kunst wordt dit ‘ Ignis Fatuus’ (lat.) als beeld voor transformatie gebruikt, zoals bij Anselm Kiefer, Louise Bourgeois, Vincent van Gogh, Willem Elsschot en Goethe. De beelden van Margot Berkman zijn gestolde herinneringen aan het goede licht. Ze wijzen je de weg.

 

Filosoof en curator Katja Rodenburg stelde de tentoonstelling ‘Dwaal verder, dwaal licht’ samen over ‘De Dwaallichten van Orden en Orpheus’.

 

 

 

september 20, 2018

Catch of the Day Burgh Haamstede 2016

Afmeting: 3 m x 3 m

 

 

Algenlicht in de diepte

 

Mensen die aan zee wonen, leven vaak dichter bij de natuur. Het weer toont zich in al haar hoedanigheden en de zee kan onstuimig kolkend tot spiegelglad zijn. Op het strand spoelt van alles aan: wonderlijk gevormde stukken hout, delen van een schip, losgeslagen wieren zoals zeesla en blaaswier, blauwe kwallen met lange tentakels en kleine glasachtige kwalletjes, stukjes visnet en kokkeltjes met zeepokken.

 

De opdrachtgevers gaven alle vrijheid een ruimtelijk werk voor hun duinvilla te maken. Zeven ovaalvormige bronzen objecten van verschillend formaat, zijn bevestigd op de wand bij de entree. Overdag verwijst de kleur naar het azuur van de zee, maar ’s avonds begint er een lichtspel, zoals van fluorescente algen – Noctiluca (zeevonk)- het onderwaterlandschap oplichten. Vanachter de bronzen objecten wordt het licht geprojecteerd en de schaduwen krijgen vrij spel.

 

september 18, 2018

Tentoonstelling AMC Amsterdam 2018

Een diepzeebeleving van algen met wol en zilver, tekeningen en vormen van brons.

 

In de tentoonstelling ‘ The Ocean Breathes’ in het Academisch Medisch Centrum Amsterdam toont ze ook grote objecten die bestaan uit duizenden stukjes wol gesponnen met algen. Berkman vindt haar inspiratie  in het water, zowel onder als boven het oppervlak. De oceaan geeft haar rust, ruimte en zuurstof. De zee ademt.  Zeewier zorgt voor 54 % van onze zuurstof. Het zijn als het ware de longen van de zee. Vanaf 11 maart 2011 tijdens de kernramp in Fukushima zijn er geen wieren meer in de zee rond deze onheilsplek.

 

De oceaan geeft tijd in een andere wereld. Met haar werken geeft Margot Berkman die tijd door aan de beschouwer. 

 

In de vitrines van het AMC vind je haar vondsten en de verwerkingen daarvan.

Berkman maakt deze wereld op een poëtische manier zichtbaar en gebruikt verschillende traditionele en industriële materialen: van wol tot staal, beton of epoxy.